O czym marzą Wałbrzyszanie?

 

Najczęściej powtarzającym się postulatem jest powrót odkrytego basenu. Wspominany jest zwłaszcza ten na Rusinowej – obiekt, który dla wielu osób kojarzy się z dzieciństwem, wakacjami i beztroską. Komentarze w stylu „basen odkryty”, „Rusinowa”, „na Nowym Mieście”, „na Białym Kamieniu” czy po prostu „basen ” pojawiały się dziesiątki razy. Ludzie pisali wprost: „Chciałbym, żeby moje dzieciaki miały takie wspomnienia z dzieciństwa jak ja”. Temat jest tak silny, że nawet w 2026 roku wciąż budzi emocje. Mieszkańcy nie tracą nadziei na kąpielisko z podgrzewaną wodą, zjeżdżalniami i plażą.

 

 

Drugą dużą grupą marzeń jest przywrócenie do życia symboli dawnego Wałbrzycha. Najczęściej wymieniane to:  Górniczy Dom Kultury (GDK) – jako kino, centrum kultury, scena dla amatorskich teatrów, kawiarnia czy miejsce spotkań pokoleń („miejsce randek, sekcje artystyczne, koncerty”).  

 

Hotel Sudety – w stylistyce lat 70./80., jako odnowiony obiekt z klimatem dawnych czasów.  

 

Inne obiekty: Atlantis, Cegła, basen na Rusinowej, K10.

 

 

„Odtworzyć wszystko, co było 30 lat temu” – to jedno z bardziej emocjonalnych podsumowań.

 

Duża część odpowiedzi kręci się wokół potencjału górskiego Wałbrzycha i okolic. Mieszkańcy widzą ogromną szansę w Chełmcu, Borowej, Dzikowcu i Stożku Wielkim – proponują nowoczesne ośrodki narciarsko-sportowe, kolejkę linową, tyrolkę, skocznię narciarską czy kompleks z restauracją na szczycie. Pojawiają się też pomysły na tyrolkę, małpi gaj, wieże widokowe na wzniesieniach czy nawet zalew wałbrzyski z plażą i knajpą.

 

„Wałbrzych mógłby być turystycznym eldorado i silnym ośrodkiem sportów górskich” – piszą entuzjaści.

 

Bardzo realne, życiowe marzenia dotyczyły komunikacji miejskiej – zwłaszcza na Białym Kamieniu (ul. Bema, Sułkowskiego, Dubois), gdzie starsi ludzie, matki z wózkami i osoby bez samochodu czują się odcięci od świata („katastrofa, średniowiecze”). Pojawiały się też postulaty: lepszego skomunikowania z innymi gminami, dworca PKS/autobusowego, drogi szybkiego ruchu do Wrocławia, trolejbusów, a nawet powrotu tramwajów. Część osób marzy o darmowej komunikacji miejskiej lub po prostu o „normalnych” połączeniach nocnych i międzygminowych.

 

Wiele głosów dotyczyło tego, by młodzi chcieli zostać: „żeby wszyscy młodzi ludzie chcieli tu zostać i żeby mieszkańcy przestali tyle narzekać, a zaczęli być bardziej kreatywni”. Pojawiały się apele o więcej miejsc pracy („normalne umowy”, „żeby nie musieli wyjeżdżać za granicę”), rozwój IT i high-tech zamiast kopalń, rewitalizację kamienic, więcej zieleni, miejsc dla dzieci i młodzieży, domów kultury, dyskotek dla nastolatków, a nawet ośrodka dla dzieci niepełnosprawnych czy seniorów.

 

Nie mogło zabraknąć nostalgii za sportową potęgą: powrót GKS Zagłębie Wałbrzych, Piłkarski Górnik Wałbrzych w ekstraklasie lub co najmniej w II lidze, koszykarze Górnika walczący o mistrzostwo jak w latach 70.–80. Sporadycznie wracał też Złoty Pociąg – „odkopać i zrobić z tego atrakcję turystyczną na światową skalę”.

 

W sondzie znalazło się też miejsce na humor i fantazję: zalew na miejscu stadionu, dostęp do morza („wykopać kanał”), lotnisko, plantacje pomarańczy, podwodne miasto w kraterze po bombie, a nawet „bombę wodorową” czy „wyprowadzkę do ciepłych krajów”. Nie zabrakło też głosów politycznych i osobistych, sesja zdjęciowa w teatralnych kostiumach czy po prostu „żyć godnie w tym mieście, nie wstydząc się go”.

 

Sonda pokazała Wałbrzych wielowymiarowy: z jednej strony mocno przywiązany do przeszłości i prostych radości (basen, kino, spotkania), z drugiej – spragniony nowoczesności, turystyki i normalnego życia codziennego. Największe marzenie? Być może to, które przewija się między wierszami – żeby miasto znów tętniło życiem, a mieszkańcy czuli dumę i chęć zostania.