Pomoc, która daje oddech

Podsumowano trzy projekty współfinansowane z Funduszy Unii Europejskiej, które były realizowane przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Wałbrzychu i partnerów z organizacji pozarządowych od marca 2024. Jak podkreślają przedstawiciele MOPS-u, przyniosły one przede wszystkim realną zmianę w życiu mieszkańców. Ich beneficjentami były przede wszystkim osoby z niepełnosprawnościami i ich rodziny, które otrzymały realną pomoc, wsparcie wytchnieniowe i możliwość otwarcia się na świat.

Nowy model współpracy i wyższy poziom usług

– Spotykamy się, by podsumować realizację trzech projektów unijnych. Wypracowały one model współpracy publiczno-społecznej pomiędzy MOPS w Wałbrzychu, Regionalnym Centrum Wspierania Inicjatyw Pozarządowych oraz Fundacją Rozwoju Ekonomii Społecznej. Ten model wprowadza usługi społeczne na wyższy poziom – poziom wsparcia, towarzyszenia i asystowania osobom, które wymagają pomocy w samodzielnym funkcjonowaniu – mówi Łukasz Lipka, zastępca dyrektora MOPS w Wałbrzychu.

Chodziło m.in. o rozwój asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami, opieki wytchnieniowej oraz wykorzystanie nowoczesnych technologii w codziennym wsparciu.

Wsparcie szerzej niż dotąd

Jak zaznacza koordynatorka projektów, pomoc nie ograniczała się wyłącznie do usług opiekuńczych.

– Udzieliliśmy wsparcia ponad 200 osobom. Ponad 50 asystentów i opiekunów pracowało z uczestnikami na różnych płaszczyznach. To były zajęcia animacyjne, wycieczki, udział w sesji fotograficznej „Senior w obiektywie”, pikniki i wydarzenia społeczne. Chcieliśmy wciągnąć naszych podopiecznych do życia społecznego – podkreśla Aleksandra Koziatek, koordynatorka projektów z ramienia Fundacji Rozwoju Ekonomii Społecznej.

Uczestnicy otrzymali również tablety, gogle VR oraz opaski bezpieczeństwa. Nowością były specjalistyczne usługi świadczone w domach.

– Do podopiecznych przychodzili psycholog, fryzjer, podolog czy dietetyk. Osoby samotne, często bez możliwości wyjścia z domu, mogły skorzystać z tych usług na miejscu. Myślę, że ten projekt naprawdę się udał, ale liczby to tylko część historii – dodaje koordynatorka.

„Ta przyjaźń jest obustronna”

Jedną z historii, które wybrzmiały podczas podsumowania, jest relacja Piotra i jego asystentki Magdaleny.

– Projekt dał mi ogrom satysfakcji. Widziałam, jak Piotr otwiera się na nowych ludzi i nowe zadania. Zaczynaliśmy od małych kroków, od spacerów i poznawania się. Z czasem usługi asystenckie nabrały tempa. Ta przyjaźń jest obustronna, szczera. Wspólnie zaczęliśmy śpiewać covery, a później napisaliśmy własną, autorską piosenkę – mówi asystentka.

Piotr nie ukrywa, że projekt zmienił jego codzienność.

– Zauważyłem, że mam w sobie większą odwagę do ludzi. Jestem bardziej niezależny. Zwykłe wyjście na zakupy czy do apteki nie powoduje już takiego oporu. Dobrze się wtedy czuję. Wiem, że obok jest Magda, która mi pomoże fizycznie i mentalnie – opowiada Piotr Franczyk.

Wspomina także wspólne wyjazdy, ognisko w Andrzejówce czy kibicowanie podczas wyścigu Tour de Pologne.

– To było coś pięknego. Poznałem dużo nowych ludzi. Ten okres był dla mnie naprawdę fajny – podsumowuje.

Wytchnienie dla rodzin

Dzięki projektom pomoc otrzymali nie tylko sami podopieczni, ale także ich rodziny. Gdy ich dzieci, rodzice, czy małżonkowie byli pod fachową opieką, mogli zajmować się ważnymi sprawami, na które dotychczas nie mieli czasu, lub po prostu odpocząć.

– Opiekuję się synem od ponad 20 lat. Ten projekt dał mi ogromną ulgę. Miałam chwilę dla siebie – mogłam przeczytać książkę, wyjść na spacer, skorzystać z rehabilitacji, którą zawsze odkładałam, bo syn był najważniejszy – mówi Renata, mama Piotra.

Jak przyznaje, początkowo oczekiwała jedynie pomocy fizycznej, ale w trakcie projektu wytworzyła się więź, która wykraczała poza zwykłe usługi wsparcia.

– Nie wiedziałam, że to przerodzi się w wielką przyjaźń. W naszym domu pojawiła się radość, śmiech, zwykłe codzienne życie. Zapomnieliśmy na chwilę o chorobie. Zachęcam wszystkich, którzy się wstydzą prosić o pomoc – to naprawdę bardzo ważne – dodaje.

Podsumowanie projektów pokazało, że za statystykami stoją konkretne historie i realna zmiana. W Wałbrzychu wsparcie społeczne to dziś nie tylko pomoc, ale także relacje, aktywność i odzyskana odwaga do życia. Pokazuje to też projekt "Subregionalny", którego uczestnicy nagrali krótki film dokumentalny, w którym także dzielą się swoimi historiami:

W ramach trzech projektów przeszkolono i wdrożono do realizacji usług 51 asystentów i opiekunów wytchnieniowych oraz udzielono wsparcia 209 osobom niepełnosprawnym lub/i potrzebującym wsparcia w codziennym funkcjonowaniu.
 

Projekty w liczbach:
1) Wsparcie asystenckie i opiekuńcze w liczbie 94 272 godziny,
2) Wsparcie 209 osób, w wymiarze średnio 30 godz/mc,
3) 51 asystentów oraz opiekunów przygotowanych i wdrożonych do realizacji usług,
4) Opracowanie 238 diagnoz,
5) Przekazanie do osób w potrzebie i realizacja usług z wykorzystaniem nowoczesnych technologii, w tym:
a) 54 tabletów,
b) 36 opasek bezpieczeństwa,
6) 36 osób nie wychodzących z domu z powodów zdrowotnych „ujrzało świat” w innym wymiarze dzięki korzystaniu z gogli VR,
7) 40 osób skorzystało z usług psychologa, dietetyka, trenera motorycznego, podologa i fryzjera,
8) 14 osób skorzystało z usług „Złotej Rączki”,
9) Ok. 40 osób skorzystało z transportu specjalistycznego, który przewoził podopiecznych na organizowane w ramach projektu wydarzenia, spotkania animacyjne, do lekarza, szpitala i na rehabilitacje,
10) Animacja - 11 wyjść do filharmonii, 15 wydarzeń współorganizowanych przez osoby wspierane będące efektem 23 wspólnych spotkań, 
11) Realizacja 11 usług wspierających aktywność z udziałem Podmiotów Ekonomii Społecznej - min. warsztaty, aktywność turystyczna. 
 
Kadra projektu, tj asystenci i opiekunowie oraz asystentki i opiekunki wzięli/wzięły udział:
1) w 80 godzinach szkolenia wstępnego  z zakresu asystencji i opieki wytchnieniowej
2) w 192 godzinach edukacji uzupełniającej podczas 24 warsztatów szkoleniowych prowadzonych przez wykwalifikowanych trenerów,
3) 3 wizytach studyjnych w Goleniowie, Zielonej Górze i w Miliczu, gdzie zapoznano się z nowymi metodami i nowoczesnymi rozwiązaniami dotyczącymi usług społecznych na rzecz osób z niepełnosprawnościami, niesamodzielnych i potrzebujących wsparcia w codziennym funkcjonowaniu.
4) działaniach monitorujących i superwizyjnych przez okres 24 miesięcy.