W Szczawnie-Zdroju i na Szczawienku uczczono pamięć gen. Józefa Łączyńskiego

Przedstawiciele samorządu Szczawna-Zdroju oraz członkowie Towarzystwa Miłośników Szczawna-Zdroju złożyli kwiaty i znicze na grobie gen. Józefa Benedykta Łączyńskiego. Ten wybitny dowódca z czasów wojen napoleońskich, brat słynnej Marii Walewskiej, spoczywa przy kościele św. Anny na wałbrzyskim Szczawienku.

W rocznicę śmierci generała na jego grobie przy kościele pw. św. Anny hołd zmarłemu złożyły Zastępca Burmistrza Szczawna-Zdroju Magdalena Tarnawska oraz delegacja Towarzystwa Miłośników Szczawna-Zdroju na czele z Prezes Towarzystwa, Iwoną Czech. Podczas uroczystego spotkania Prezes TMSZ przybliżyła zebranym niezwykłą, pełną poświęcenia życiową drogę generała.

Od Insurekcji Kościuszkowskiej po wojska Napoleona

Józef Benedykt Łączyński (1779–1820) urodził się w Kiernozi na Mazowszu jako najstarszy syn Macieja i Ewy z Zaborowskich. Szerszej historii znany jest także jako starszy brat Marii Walewskiej, faworyty cesarza Napoleona I. Całe swoje życie poświęcił jednak orężowi i walce o niepodległość Polski.

Służbę wojskową rozpoczął już w wieku 15 lat, uczestnicząc w insurekcji kościuszkowskiej. Następnie w 1797 roku wstąpił do tworzonych we Włoszech przez gen. Jana Henryka Dąbrowskiego Legionów Polskich. Odznaczył się wyjątkową odwagą na polach bitewnych Europy – walczył m.in. w krwawych starciach pod Cortoną, nad rzeką Trebbią oraz pod Novi, gdzie był wielokrotnie ranny.

W kolejnych latach brał udział w najważniejszych kampaniach epoki napoleońskiej:

• Wojna z Austrią (1809): Za bohaterstwo w bitwie pod Raszynem został odznaczony Orderem Virtuti Militari.
• Kampanie francuskie (1813–1814): Służąc w sztabie i na czele formacji kawaleryjskich, został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim oraz Oficerskim francuskiej Legii Honorowej.
• Stopień generała: Awans na generała brygady otrzymał w 1812 roku.

Po upadku Napoleona generał Łączyński został wyznaczony przez gen. Antoniego Pawła Sułkowskiego do odpowiedzialnego zadania organizowania powrotu polskich żołnierzy ze służby francuskiej do ojczyzny.

Ostatnia droga prowadziła do Szczawna-Zdroju

Trudy wieloletnich kampanii wojennych i rany odniesione na polach bitew znacząco odbiły się na zdrowiu generała. W 1816 roku ciężko zachorował na płuca oraz cierpiał na dolegliwości układu moczowego. Szukając ratunku dla zdrowia, udał się na kurację do dolnośląskiego uzdrowiska Bad Salzbrunn (dzisiejsze Szczawno-Zdrój).

Niestety, leczenie nie przyniosło oczekiwanej poprawy. Generał Józef Benedykt Łączyński zmarł rano 7 sierpnia 1820 roku w Szczawnie-Zdroju w wieku zaledwie 41 lat.

Został pochowany 9 sierpnia 1820 roku na cmentarzu przy kościele pw. św. Anny (dzisiejsza dzielnica Wałbrzycha – Szczawienko). Do dziś przy ścianie świątyni wznosi się efektowny nagrobek z piaskowca, będący świadectwem obecności wybitnego polskiego patrioty na ziemi wałbrzyskiej. Grób generała jest wpisany do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski.

Pamięć, która łączy pokolenia

Coroczne składanie kwiatów i wspomnienie postaci gen. Józefa Łączyńskiego to wyraz dbałości o lokalną tożsamość historyczną. Dzięki zaangażowaniu władz Szczawna-Zdroju oraz pasjonatów z Towarzystwa Miłośników Szczawna-Zdroju historia walk o niepodległość i postać napoleońskiego dowódcy pozostają wciąż żywe w pamięci mieszkańców regionu.