Najczęściej powtarzany argument dotyczy dramatycznego wyludniania. Jeszcze około 2014–2015 roku Wałbrzych liczył blisko 114–115 tys. mieszkańców. Obecnie (stan na koniec 2024 i początek 2025) liczba ta spadła do około 98–99 tys., a według rejestrów meldunkowych nawet poniżej 90 tys. osób. To strata rzędu 15–20 tys. mieszkańców w ciągu dekady – mniej więcej tyle, ile liczy średniej wielkości osiedle.

 

Komentujący piszą wprost: „gdzie są ludzie?”, „miasto wymarłe po 17”, „pustka i ciemność”, „miasto emerytów i siedzących na socjalu”. Wielu podkreśla, że wieczorami ulice są niemal puste, brakuje młodzieży, a widoczna jest „dziura pokoleniowa”.Główną przyczyną exodusu jest według większości brak perspektyw dla młodych i wykształconych.

 

„Brak pracy dla ludzi po studiach”, „wszyscy muszą uciekać do Wrocławia”, „młodzi wyjeżdżają, bo tu nic nie ma”, „pracy jest mnóstwo… szkoda tylko, że nie chcą płacić jak należy” – to typowe zarzuty. Pojawia się też krytyka niskich płac, wykorzystywania pracowników, braku godziwych warunków. Stopa bezrobocia rejestrowanego w samym mieście w ostatnich latach oscyluje wokół 4,5–6,5%, co nie jest tragicznie wysokie w skali kraju, ale nie rekompensuje odczuwalnego braku atrakcyjnych ofert dla absolwentów.

 

Miasto straciło dawny przemysłowy charakter. Zamknięcie kopalń (proces trwający od lat 90., ale wciąż pamiętany jako punkt zwrotny) i brak nowych dużych zakładów pracy pozostawiło po sobie pustkę. Komentarze typu „po śmierci kopalni stacza się w dół”, „miasto wygaszane od lat 90.”, „nie ma fabryk, nie ma przyszłości” pojawiają się regularnie.

 

Z drugiej strony część mieszkańców zauważa poprawę wizualną i infrastrukturalną. „Wyremontowane miasto, ładny rynek, dużo zmian infrastruktury”, „obwodnica”, „galeria”, „Zielony Wałbrzych”, „parki kieszonkowe”, „kina działają”, „Filharmonia Sudecka, koncerty, mecze Górnika w Ekstraklasie”, „miasto ładniejsze i czystsze niż kiedyś” – takie głosy też się przewijają, choć są w mniejszości. Niektórzy dodają: „lepiej niż za komuny”, „dużo pozytywniej”, „zmieniło się bardzo dużo na lepsze”, „Wałbrzych jest pięknym miastem i cudownie się rozwija”.

 

Jednak nawet ci, którzy widzą plusy, często zaznaczają, że zmiany są powierzchowne lub zbyt wolne. Centrum handlowe z zamkniętymi boksami, puste lokale na rynku, brak miejsc życia nocnego dla młodzieży, komunikacja miejska, rosnące ceny – to kontrargumenty, które szybko gaszą optymizm.

 

Część osób ironizuje lub radzi po prostu wyjechać. Podsumowując nastroje z komentarzy: dla większości wałbrzyszan ostatnie 10 lat to okres pogłębiającego się kryzysu demograficznego i braku perspektyw, mimo pewnych inwestycji w przestrzeń publiczną i estetykę miasta. Wałbrzych pozostaje miastem o ogromnym potencjale – piękne położenie w górach, zamki, lasy, turystyka – ale w oczach wielu mieszkańców ten potencjał jest marnowany, a szansa na powrót do dawnej witalności oddala się z każdym rokiem. Czy to nieodwracalny trend, czy da się go jeszcze odwrócić – na to pytanie w komentarzach odpowiedzi nie ma.