Inżynier z pasją do pizzy zdobywa światowe laury w Neapolu

Gdy brat zapytał: „To co, jedziemy?”, Patryk Chorąży z Bielawy nie planował jeszcze mistrzostw świata. Chciał tylko sprawdzić, jak jego pizza wypadnie na tle innych pasjonatów. Kilka miesięcy później stał w Neapolu – kolebce pizzy neapolitańskiej – i zdobył srebrny medal Vera Pizza Champion 2026. Dla inżyniera, który na co dzień projektuje maszyny, a pizzę piecze z pasji, to zwieńczenie drogi od krajowych eliminacji z limitem 35 miejsc aż po światowy finał.

Najtrudniejszy okazał się właśnie pierwszy start w Polsce. Po raz pierwszy wypiekał pizzę na zawodach, pod okiem najlepszych pizzaioli w kraju. Stres, nowa sytuacja, presja obserwatorów – i mimo to pierwsze miejsce, które otworzyło mu drogę do Neapolu. Tam, w sercu tradycji AVPN, liczył się cały proces: praca z ciastem, kształt dysku, kolejność składników, przeniesienie na łopatę, wypiek i końcowy wygląd – kształt, zapach, kolor, struktura oraz stopień wypieczenia od góry i od spodu. Na przygotowanie pizzy zawodnicy mieli zaledwie 7,5 minuty.

1. Jak wyglądała droga od krajowych eliminacji w Polsce aż do światowego finału w Neapolu? Co było najtrudniejszym etapem?

Żeby wziąć udział w eliminacjach w Polsce, trzeba było się wcześniej zapisać, a liczba miejsc była ograniczona do 35 zawodników. W pewnym momencie mój brat zapytał: „To co, jedziemy?". Pomyślałem: jedziemy, zobaczymy, jak wypadniemy na tle innych pasjonatów pizzy. - mówi Patryk Chorąży.

Najtrudniejsze były dla mnie właśnie krajowe eliminacje, ponieważ po raz pierwszy miałem okazję wypiekać pizzę na zawodach. Dodatkowym stresem było to, że nasze wypieki obserwowali najlepsi pizzaioli w Polsce. Ostatecznie udało mi się zająć pierwsze miejsce, co zagwarantowało mi udział w światowych zawodach w Neapolu.

2. Co konkretnie decyduje o sukcesie w konkursie Vera Pizza Champion? Jakie elementy pizzy były oceniane najbardziej rygorystycznie?

W zawodach oceniany jest właściwie cały proces przygotowania pizzy. Zaczyna się od pracy z ciastem, prawidłowego przygotowania dysku, nałożenia odpowiedniej ilości składników i zachowania właściwej kolejności. Następnie liczy się sposób przeniesienia pizzy na łopatę i sam wypiek w piecu. To elementy techniczne, które są bardzo skrupulatnie oceniane.

Na końcu ocenia się gotową pizzę – jej kształt, zapach, kolor i strukturę ciasta, a także stopień wypieczenia zarówno od góry, jak i od spodu. Wszystkie te elementy składają się na końcową ocenę.

3. Jaka jest pańska ulubiona pizza i czy zajmuje się Pan tym zawodowo?

Moją ulubioną pizzą jest Margherita. To ikona świata pizzy i moim zdaniem właśnie dzięki niej można najlepiej poznać, czy pizza jest naprawdę dobrze przygotowana.

Pizza jest moją pasją, ale na co dzień nie zajmuję się nią zawodowo. Jestem inżynierem i projektuję maszyny dla przemysłu.

Od czasu do czasu można jednak spróbować mojej pizzy – przygotowuję ją na zamówienie, którą można ode mnie odebrać. Wypiekam też pizzę na żywo podczas przyjęć okolicznościowych, eventów, urodzin czy wesel. Przywożę ze sobą profesjonalny piec i całe stanowisko, a pizza powstaje na oczach gości.

4. Ile czasu zajęło dopracowanie przepisu i techniki?

Żeby nauczyć się robić dobrą pizzę, trzeba po prostu robić pizzę. Swoją przygodę rozpocząłem w 2018 roku, zaczynając od domowego piekarnika, a później przechodząc na kolejne piece do pizzy.

Nie wiedziałem wtedy, że ta pasja doprowadzi mnie aż do tego miejsca. Tak naprawdę przygotowaniem do zawodów były setki, a właściwie już tysiące wykonanych pizz.

Na zawodach musieliśmy przygotować pizzę zgodnie z zasadami AVPN, czyli organizacji, która zajmuje się ochroną i promowaniem tradycji prawdziwej pizzy neapolitańskiej na świecie. Zasady jej przygotowania są szczegółowo określone i powszechnie dostępne.

5. Jak wyglądała atmosfera, kto był Twoją największą konkurencją i w którym momencie poczuł Pan, że walczy o podium?

Wiedziałem, że koledzy z Polski, którzy razem ze mną występowali, potrafią robić naprawdę dobrą pizzę, więc konkurencja była mocna.

Mimo tego atmosfera była bardzo przyjazna. Nie czuło się typowego ducha rywalizacji – bardziej było to wielkie święto pizzy, podczas którego spotkali się ludzie z całego świata, których łączy wspólna pasja.

Tak naprawdę do samego końca trudno było powiedzieć, kto ma szansę znaleźć się na podium. Ja po prostu starałem się zrobić wszystko najlepiej, jak potrafiłem, w warunkach, które mnie spotkały.

6. Co oznacza zdobycie 2. miejsca na Mistrzostwach Świata i reprezentowanie Polski w takim miejscu jak Neapol – kolebka pizzy?

To dla mnie ogromne osiągnięcie i wielkie wyróżnienie. Nie ma chyba na świecie lepszego miejsca na zdobycie nagrody związanej z przygotowaniem pizzy niż Neapol – kolebka pizzy neapolitańskiej.

Ale największą nagrodą jest dla mnie tak naprawdę to, czego tam doświadczyłem, i ludzie, których poznałem. Te spotkania, emocje i wspólne chwile zostaną ze mną na zawsze.

7. Skąd wzięła się pańska pasja do pizzy i kiedy zdecydował Pan, że chce startować w zawodach na takim poziomie?

Zawsze lubiłem jeść pizzę, a w pewnym momencie zacząłem przygotowywać ją w domu. I tak krok po kroku pasja do pizzy po prostu się we mnie rozwijała.Tak naprawdę to dzięki mojemu bratu zapisaliśmy się na eliminacje w Polsce. To właśnie one otworzyły mi drogę do udziału w zawodach na światowym poziomie.W tych zawodach nie można po prostu się zgłosić. Trzeba zakwalifikować się poprzez eliminacje albo posiadać tytuł pizzaiolo verace. Dlatego początkowo nawet nie zakładałem, że mogę znaleźć się w Neapolu na światowym finale.

8. Co było najtrudniejsze podczas przygotowań – technika, składniki, stres, a może coś zupełnie innego?

Podczas zawodów mieliśmy zaledwie 7,5 minuty na przygotowanie pizzy, z możliwością przygotowania maksymalnie dwóch, gdyby pierwsza okazała się nieudana.

W takich zawodach największym przeciwnikiem jest chyba stres. Możemy być bardzo dobrze przygotowani technicznie, ale jeśli nie poradzimy sobie z emocjami, wszystko może pójść nie tak.

Przepis na ciasto miałem opracowany wcześniej i podczas zawodów po prostu go zrealizowałem. Składniki otrzymaliśmy od organizatora, więc najważniejsze było skupienie, technika i wykonanie wszystkiego w bardzo krótkim czasie.

9. Jakie ma Pan plany na najbliższą przyszłość? Czy myśli Pan już o obronie lub poprawieniu wyniku na kolejnych mistrzostwach świata?

Na razie nie mam konkretnych planów. Chcę przede wszystkim nacieszyć się tym, co udało mi się osiągnąć.

Być może wezmę udział jeszcze w innych konkursach, ale czas pokaże. Kolejna tego typu olimpiada odbędzie się dopiero za cztery lata. Jeżeli będę miał taką możliwość, na pewno chciałbym tam wrócić.

10. Gdzie Pana zdaniem jest najlepsza pizza na Dolnym Śląsku?

W Polsce mamy naprawdę bardzo wysoki poziom pizzy. Włosi często są zaskoczeni tym, jak mocno rozwinęła się kultura pizzy w naszym kraju. Mamy też wiele pizzerii posiadających certyfikat AVPN.

Jeśli chodzi o mnie, najbardziej lubię swoją pizzę. A jeśli chodzi o konkretne miejsca, uważam, że każdy powinien wybierać takie, w którym pizza po prostu mu smakuje. W końcu właśnie o to w pizzy chodzi.