Zamknij

Marian Szeja - gwiazda murawy we wspomnieniach syna

Przemysław Tokarski
Przemysław Tokarski
16:05, 18.11.2026 Aktualizacja: 16:06, 18.11.2026
Skomentuj Marian Szeja - gwiazda murawy we wspomnieniach syna P.Tokarski

Otwarcie Muzeum Wałbrzyszan TYGIEL na terenie Starej Kopalni stało się okazją do przypomnienia postaci, które budowały powojenną tożsamość miasta. Wśród nich szczególne miejsce zajmuje Marian Szeja – wybitny bramkarz reprezentacji Polski, złoty medalista olimpijski z Monachium i legenda wałbrzyskiego futbolu. Jego syn, Bernard Szeja, opowiedział o cieniu wielkiej sławy, domowym cieple i pamiątkach, które zdecydował się przekazać do muzeum.

::addons{"type":"youtube","url":"https://youtu.be/kyqjivFbjfM"}

Legenda z Wałbrzycha i waga nazwiska

Marian Szeja (1941–2015) zapisał się złotymi zgłoskami w historii polskiej piłki nożnej. Choć urodził się w Siemianowicach Śląskich, jego sportowe serce biło w Wałbrzychu. Z Górnikiem Thorez, a następnie Zagłębiem Wałbrzych świętował awans do najwyższej klasy rozgrywkowej, zdobył historyczny brązowy medal mistrzostw Polski w sezonie 1970/1971 oraz występował w Pucharze UEFA. W biało-czerwonych barwach rozegrał 15 spotkań – kibice do dziś pamiętają jego fenomenalne interwencje w meczach przeciwko Anglii w Liverpoolu, RFN w Hamburgu czy Brazylii na słynnej Maracanie, gdzie zatrzymał samego Pelégo. Później z powodzeniem bronił również barw francuskich klubów FC Metz i AJ Auxerre.

Marian Szeja puchar Francji Parc des Princes.jpg
Fot. Dziennik Dolnośląski nr 131, 5 IV 1991, CC BY-SA 3.0, Link

Dorastanie w domu tak rozpoznawalnego sportowca niosło ze sobą jednak spore wyzwanie. Bernard Szeja nie ukrywa, że sława ojca odcisnęła piętno na jego życiu.

– Przez całe życie odczuwałem presję związaną z tym, że tata był znanym piłkarzem. Odczuwam ją nawet dzisiaj – przyznaje szczerze syn legendarnego bramkarza.

Gwiazda na murawie - czuły ojciec w domowym zaciszu

Mimo międzynarodowych sukcesów i uznania kibiców w całej Europie, w domowym zaciszu Marian Szeja nie zachowywał się jak gwiazda. To właśnie ludzka strona ojca jest dla Bernarda Szei najcenniejszym wspomnieniem.

– Najcenniejsze było to, że mimo osiągnięć, jakie miał, ciągle pozostawał skromnym i dobrym ojcem. To rzecz, którą pamiętam nieustannie. A jeśli chodzi o sport, to zawsze wspominaliśmy igrzyska olimpijskie i te jego najsławniejsze mecze, jak Hamburg czy Liverpool – mówi Bernard Szeja.

W domu Szejów o piłce rozmawiało się niemal codziennie. Po każdym treningu i meczu bramkarz wracał do bliskich i dzielił się swoimi przeżyciami. Rzadziej wracano jedynie do tematu złotego medalu z Monachium z 1972 roku. Szeja pojechał na igrzyska jako rezerwowy, nie wszedł na boisko ani na minutę i przez długi czas w oficjalnych kronikach nie uznawano go za medalistę – sprawiedliwości stało się zadość dopiero po latach.

Ojciec przekazał dzieciom także silne przywiązanie do korzeni.

– Cenił bardzo rodzinę i tradycyjne obyczaje. Dlatego dzisiaj, mimo że mieszkamy za granicą, wciąż mamy w domu polski, wałbrzyski klimat – podkreśla Bernard Szeja.

Gdyby mógł jeszcze raz porozmawiać z tatą, nie potrafiłby wybrać jednego pytania, które chciałby mu zadać.

– Dopiero gdy ktoś odchodzi, zdajemy sobie sprawę, że moglibyśmy zadać milion pytań, o których wcześniej nie myśleliśmy – dodaje ze wzruszeniem.

Pamiątki do obejrzenia w Tyglu, ale medal zostanie w rodzinie

W otwartym niedawno Muzeum Wałbrzyszan TYGIEL zwiedzający mogą oglądać unikatowe pamiątki po słynnym bramkarzu. Bernard Szeja przywiózł ze sobą między innymi oryginalne suweniry z igrzysk olimpijskich oraz emblemat reprezentacji Polski. Zbiory te pozostaną w placówce jako bezterminowy depozyt.

– Jestem pod ogromnym wrażeniem tego, jak muzeum zostało przygotowane i że znalazło się w nim aż tyle miejsca dla mojego taty – mówi gość inauguracji.

Tylko na krótko zagości w Wałbrzychu najcenniejsze trofeum – złoty medal olimpijski. Decyzja ta wynika z gorzkich doświadczeń z przeszłości.

– Tata miał dużo więcej tych pamiątek, ale dawniej zaufałem ludziom, licząc, że posłużą one upamiętnieniu taty, a ostatecznie trafiły w prywatne ręce. Zostało to, co zostało. Mam trójkę dzieci i chciałbym, aby ten medal przechodził z pokolenia na pokolenie jako podstawowy element pamięci o dziadku i pradziadku – tłumaczy.

Piłkarska sztafeta pokoleń

Miłość do futbolu w rodzinie Szejów okazała się dziedziczna. W ślady ojca poszli obaj jego synowie – zarówno Bernard, jak i Dariusz reprezentowali barwy wałbrzyskiego Zagłębia. Swoich sił na boisku próbował także jeden z synów Bernarda, a dziś treningi rozpoczynają jego wnukowie, którym dziadek z dumą towarzyszy.

– Wpajamy sport w życie wnuków, ale nic na siłę. Jeśli im wyjdzie, będzie jeszcze lepiej, a jeśli nie – nie ma to większego znaczenia. Najważniejsze, że zostanie pamięć o dziadku – podsumowuje Bernard Szeja.

Dalszy ciąg materiału pod wideo ↓

Co sądzisz na ten temat?

podoba mi się 0
nie podoba mi się 0
śmieszne 0
szokujące 0
przykre 0
wkurzające 0
facebookFacebook
twitter
wykopWykop
komentarzeKomentarze

komentarze (0)

Brak komentarza, Twój może być pierwszy.

Dodaj komentarz


Dodaj komentarz

🙂🤣😐🙄😮🙁😥😭
😠😡🤠👍👎❤️🔥💩 Zamknij

Użytkowniku, pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy. Ponosisz odpowiedzialność za treści zamieszczane na portalu tvwalbrzych.pl. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyłeś, że któraś opinia łamie prawo lub dobry obyczaj - powiadom nas [email protected] lub użyj przycisku Zgłoś komentarz

0%