pixabay.com
Truskawki rzadko zawodzą dlatego, że są trudne w uprawie. Częściej problem zaczyna się wcześniej – w chwili sadzenia, gdy roślina dostaje za mało czasu na ukorzenienie, trafia w przesuszoną ziemię albo zostaje posadzona z koroną utopioną pod warstwą gleby. Kto chce zbierać owoce bez wielosezonowego rozczarowania, powinien potraktować termin sadzenia nie jak formalność, ale jak pierwszy realny zabieg pielęgnacyjny.
Wiosna jest dobrym momentem na zakładanie truskawkowej grządki, zwłaszcza gdy korzysta się z sadzonek doniczkowanych albo frigo. Ziemia się ogrzewa, rośliny szybko ruszają, a ogrodnik ma cały sezon, żeby dopilnować podlewania, odchwaszczania i prawidłowego wzrostu. To termin wygodny, bo łatwo ocenić stan sadzonek i przygotować miejsce bez presji nadchodzącej zimy.
Ma jednak jedną wadę – wiosenne sadzenie nie zawsze daje szybki pełny plon. W przypadku wielu sadzonek lepiej pozwolić roślinie najpierw zbudować silny system korzeniowy i koronę, zamiast oczekiwać natychmiastowego owocowania. Przy odmianach powtarzających owocowanie część kwiatów można usuwać na początku wzrostu, żeby nie osłabiały młodej rośliny.
Dlatego wiosna jest dobra dla cierpliwych. Pozwala wystartować porządnie, ale nie powinna być traktowana jak obietnica koszyków owoców po kilku tygodniach.
Jeżeli celem jest mocny plon w następnym sezonie, późne lato często wygrywa z wiosną. Sadzonki posadzone w sierpniu albo na początku września mają jeszcze czas, by się ukorzenić, wytworzyć zdrową koronę i wejść w zimę jako rośliny dobrze osadzone w grządce. W kolejnym roku nie zaczynają od zera.
To szczególnie ważne, bo truskawka owocuje dobrze wtedy, gdy zdąży wcześniej zgromadzić siłę. Roślina posadzona zbyt późno jesienią może przetrwać, ale niekoniecznie odwdzięczy się sensownym zbiorem. Będzie nadrabiać zaległości, zamiast od razu pracować na owoce.
W praktyce właśnie dlatego poradniki o tym, jak i kiedy sadzić truskawki, w tym http://ogarnijogrod.pl/jak-i-kiedy-sadzic-truskawki/, warto czytać nie tylko jako instrukcję sadzenia, ale też jako przypomnienie, że termin wpływa na cały następny sezon uprawy.
Nawet najlepszy termin nie pomoże, jeśli sadzonka zostanie źle umieszczona w ziemi. U truskawki kluczowa jest korona, czyli miejsce między korzeniami a liśćmi. Powinna znaleźć się na poziomie gleby. Zbyt głębokie sadzenie sprzyja gniciu i utrudnia wyrastanie liści, a zbyt płytkie naraża korzenie na przesychanie.
To jeden z tych błędów, których nie widać od razu. Sadzonka może przez chwilę wyglądać normalnie, ale później słabo rośnie, więdnie albo nie buduje silnej kępy. Przy sadzonkach doniczkowanych najprościej sadzić je na tej samej głębokości, na jakiej rosły w pojemniku. Przy sadzonkach z gołym korzeniem trzeba dopilnować, by korzenie były rozłożone w dół, a nie zawinięte pod rośliną.
Dobrze przygotowana gleba też robi różnicę. Truskawki lubią miejsce słoneczne, ziemię żyzną, przepuszczalną i lekko kwaśną. Nie powinny rosnąć w podłożu ciężkim, zalewanym ani zachwaszczonym, bo wtedy szybko przegrywają konkurencję o wodę i składniki.
Truskawki można sadzić w kilku terminach, ale każdy z nich oznacza coś innego. Wiosna daje kontrolowany start i czas na pielęgnację. Późne lato lepiej przygotowuje rośliny do owocowania w kolejnym roku. Wczesna jesień bywa jeszcze dobra, jeśli pogoda jest łagodna, ale przeciąganie sadzenia do chłodów zwykle odbija się na sile roślin.
Najrozsądniej patrzeć na sadzenie jak na inwestycję w przyszły plon. Sadzonka potrzebuje słońca, wilgotnej, ale nie mokrej gleby, właściwej głębokości i czasu, żeby się zakorzenić. Gdy dostanie te warunki, nie trzeba jej potem ratować serią przypadkowych zabiegów. Po prostu zaczyna rosnąć tak, jak powinna.
